Grupy etniczne na świecie (beta)

Zachodni region Wysp Brytyjskich zamieszkują ludy wywodzące się z sześciu narodów celtyckich, złożone z dwóch grup etnolingwistycznych: Brytów, którzy zostali wyparci przez Anglosasów i osiedlili się na terenach dzisiejszej Walii, Kornwalii i Bretanii, oraz Celtów, którzy stali się dominującą kulturą w Irlandii, a następnie dokonali ekspansji w Szkocji i na wyspę Man. Każda z tych kultur posługuje się nieprzerwanie jakimś wariantem swojego pierwotnego celtyckiego dialektu. Irlandczycy wywodzą swoją nazwę od gaelickiego określenia terytorium, Éire, i są spadkobiercami bogatej ustnej tradycji poezji, muzyki, opowiadań, tańca i mitologii. Szkoci, choć wywodzą się z tych samych korzeni, wykształcili własną, odrębną kulturę, a także własny dialekt języka gaelickiego i szkockiego. Ich nazwa pochodzi od łacińskiego określenia wszystkich Galów, „Scoti”. Ich sąsiedzi z Bretonii, Walijczycy, zostali nazwani „walhaz”, co w języku germańskim oznacza „cudzoziemca” lub „obcego”. Nazwa ich pochodzenia etnicznego i języka wywodzi się od tego określenia. W Średniowieczu region ten najechali anglo-normandzcy zdobywcy, a angielska kolonizacja w XVI i XVII wieku zmieniła jego etniczny i językowy charakter, wprowadzając język angielski, który jest obecnie powszechny na Wyspach Brytyjskich. Mimo to Irlandczycy, Szkoci i Walijczycy są bardzo dumni ze swoich języków, historii, tradycji i innych wyjątkowych dóbr kultury.