Grupy etniczne na świecie (beta)

Żydzi Sefardyjczycy z Afryki Północnej są częścią licznej żydowskiej populacji Mizrachijczyków, do której się zalicza Żydów z Maghrebu, tak nazywanych z powodu ich "zachodniego" pochodzenia, z Maroka, Algierii, Libii i Tunezji. Pierwsi Żydzi dotarli do północnej Afryki albo jako handlarze z z dawnego królestwa izraelskiego, albo po przesiedleniach w skutek zniszczenia świątyni króla Salomona dokonanego przez Babilończyków w 586 n.e. Osiedlili się oni wśród Berberów i ich potomkowie są dziś znani jako "Żydzi marokańscy". Żydzi w Algierii mieszkają od końca czasów rzymskich a następna fala imigracji dotarła tam po wizygockich prześladowaniach w Europie. W Libii i Tunezji Żydzi pojawili się kilkaset lat wcześniej niż w Algierii, w 3. wieku p.n.e., podczas panowania Greków. Ponad tysiąc lat po przybyciu pierwszych Żydów do Afryki, hiszpańska inkwizycja (i wypędzenie Żydów) spowodowała drugą masową falę imigracji z Półwyspu Iberyjskiego do północnej Afryki w 1492 n.e. Po powstaniu państwa Izrael w 1948, znaczna większość Żydów północnoafrykańskich wyjechała do Izraela w większych i mniejszych falach emigracji z krajów arabskich trwających do lat 1970-tych. Znaczna część Żydów północnoafrykańskich przeniosła się do Francji i - oprócz kilkutysięcznej grupy w Maroku - bardzo niewielu Żydów pozostało w północnej Afryce.