Grupy etniczne na świecie (beta)

Żydzi jemeniccy tworzą odrębną grupę etniczną, trzecią pod względem wielkości po Żydach aszkenazyjskich i sefardyjskich, pielęgnują niektóre z najstarszych zachowanych żydowskich zwyczajów. Zgodnie z tradycją, Żydzi po raz pierwszy przybyli do Jemenu, kiedy zostali wygnani po zniszczeniu Świątyni Salomona w Jerozolimie. Badania archeologiczne wskazują, że duża społeczność żydowska obecna była w Jemenie już ponad 2300 lat temu. W szóstym wieku naszej ery Jemen był rządzony przez króla żydowskiego Yusufa Dhu Nuwasa. Znani ze swojej rygorystycznej nauki religijnej, Żydzi z Jemenu korespondowali z wieloma rabinami i myślicielami żydowskimi w innych krajach w całej przestrzeni diaspory w Jemenie, w tym ze średniowiecznym uczonym Majmonidesem, którego orzeczenia przyczyniły się do zdefiniowania praktyk religijnych Żydów jemenickich. Rodzin żydowskie w Jemenie wywodzą się z różnych plemion i rodów żydowskich, w tym dwóch głównych podgrup ostatecznie określonych: Baladi i Shami. Wspólnota Baladi zachowuje starsze, wyjątkowe dla Jemenitów religijne zwyczaje, natomiast społeczność Shami została historycznie pod wpływem średniowiecznych mistyków z Ziemi Izraela. Żydzi jemeniccy zaczęli emigrować do Ziemi Świętej od roku 1880. Po powstaniu państwa izraelskiego, prawie połowa wszystkich Żydów jeminickich przeniosła się do Izraela, przy czym zdecydowana większość uczyniła to w ciągu kilku lat, następujących po utworzeniu Izraela. Dzisiaj populacja Żydów jemenickich i ich potomków żyjących w Izraelu wynosi około 400 000, nie licząc mniejszych społeczności w USA i Wielką Brytanii. Jedynie garstka Żydów pozostała w Jemenie. Podobie jak w Jemenie, Żydzi jemeniccy zajmują się w rzemiośłem. Niektóre rodziny nadal przekazują swą wiedzę rzemieślniczą z pokolenia na pokolenie, a styl jemenicki styl w srebrnictwie i rzemiole artystycznym pozostają do dziś popularne w Izraelu i poza nim.